Allah, Âdem’i kendi şeklinde yarattı. Boyu 60 zira’dır (yaklaşık 40 metre) (Ebu Hüreyre, Buhari, Müslim, Teymiyye hadislerine göre). Hadislerde geçen ve “suretinde” diye tercüme edilen “alâ sûretihî” ifadesindeki “he” zamirinin Allah’a ait olduğunu iddia ederek, Allah’ın da bir sureti (şekli) olduğu ve Âdem’i o surette, bu şekille yarattığı ileri sürülmüştür; buna da imanın bir gereği olarak inanılmıştır. Toplumlarda kavga anında “yüze vurulmaz” tabirinin yaygınlaşmasının sebebi, bu sapık düşüncenin kabul görmesidir. Allah’ın bir şekli olduğunu iddia edenler açıkça küfre düşmüşlerdir. Çünkü şekil, bir sınır ve son demektir. Bu durumda, Allah’ın sıfatlarını idrak edememek söz konusudur. Allah’ı cisim ve mekân özellikleriyle sınırlandırmak, zayıf bir inançtan başka bir şey değildir. “Allah, Hz. Âdem’i kendi şeklinde yarattı” düşüncesi, Şura Suresi’nin 11. ayetine de aykırıdır: “Gökleri ve yeri yaratan o’dur. Size kendinizden eşler, hayvanlardan da çiftler yarattı. Bu şekilde çoğalmanızı sağlamaktadır. O’na benzer hiçbir şey yoktur. O her şeyi işitir, her şeyi görür, der”.
Hadis âlimleri olarak gördüğümüz zatların bu sapıkça bilgiyi Peygamber’den almadıkları açık ve net olduğu gibi nereden aldıkları da aslında bellidir. Aldıkları yer, eski anlaşma (Tevrat, Zebur) dır. Eski anlaşma Yaratılış,1-26 Tanrı, “İnsanı kendi suretimizde, kendimize benzer yaratalım” dedi, “Denizdeki balıklara, gökteki kuşlara, evcil hayvanlara, sürüngenlere, yeryüzünün tümüne egemen olsun” der.
“Allah, Hz. Âdem’i kendi şeklinde yarattı” düşüncesini dine mal etmeye çalışan zihniyet, ilgili hadisin devamında Hz. Âdem’in boyunun da 60 zira yani yaklaşık 40 metre civarı olduğunu söyler. Yani yüzlerini Allah’a benzetenler, Allah’a ve Âdem’e de bir boy ölçüsü belirlemektedir. Gerisi ise mezhep imamlarına kalır: bir mezar bölgesi belirlemek (her zaman ve her konuda olduğu gibi birbirleriyle çelişen bölgeler) ve bir de boyunu ima eden uzun bir mezar. Oysa bunlar ne Âdem ile Havva’yı tanıdılar ne de Âdem’i yaratan Allah’ı anladılar. Oysa Allah’ın bir ismi de Vahit’tir; anlamı eşi ve benzeri olmayan, zatında tek demektir. Hz. Âdem ve Hz. İsa’nın yaratılış süreçlerine baktığımızda, Ali İmran Suresi’nin 59. ayetinde şöyle buyrulur: “Allah nezdinde İsa’nın durumu Âdem’in durumu gibidir. Onu topraktan var etti; sonra ona “ol” dedi ve oluverdi” der. Yani insanoğlundan farkı babasız yaratılmalarıdır. Bu iki peygamberin babasız yaratılması Allah’ın kendine benzetmesi gerektiği düşüncesi oluşmamalıdır. Ya da insanlardan çok farklı boy ve kilolarda olduğu, çok daha fazla yaşadıkları düşünülmemelidir.
Uzun lafın kısası, ölüm sonrası sadece ilahi kitapla yargılanacağımız için ve ayrıca yaratıcının vermiş olduğu aklın hakkını vermek için Şuara suresinde de geçen “O’na benzer hiçbir şey yoktur” ayetini temel almalıyız. Kişisel batıl fikirleri olan ve ayrıca eski inançlardan etkilenip “Allah, Âdem’i kendi şeklinde yarattı” diyen Buhari, Müslim, Teymiye, Ebu Hüreyre ve benzerlerini kınamalıyız. Toplumun doğru gördüğü fakat dinen yanlış olan içtihatlarını ve iftiralarını İslam ilmiyle ret etmeliyiz.
